Bij Jezus kom je Thuis!

Lees hier meer over Stichting Naar House, het geloof in Jezus en over je muziekkeuze.

God was zo aanwezig!

Hieronder een verslag van één van de vrouwelijke evangelisten over haar belevenis tijdens een actie bij een hard housefeest.

“Onze groep ging van 24.00 tot 4.00 uur. Om 22.00 uur hadden we afgesproken in het huis van Naar House om ons voor te bereiden. Het eerste gedeelte heb ik gebruikt om dat voor mezelf thuis te doen wat me veel kracht gaf. Het stil zijn, bidden, lezen, lekker zingen met mijn gitaar, heerlijk. God gaf me wat ik nodig had om de nacht aan te kunnen.

Tijdens het voorbereiden in Giessen met de hele groep vertelde de leider van zijn contact met de organisator. Hij had die man opgebeld om te vragen of wij tijdens zijn feest met de bus op het terrein mochten staan. Op dat moment viel hij helemaal stil en onze contactpersoon merkte dat er iets was. Hij vond het goed en beloofde dat in een mail zwart op wit te zetten. Maar in die mail zette hij nog iets heel aparts! Hij vertelde namelijk dat hij zelf ook christen was!!! Echt onvoorstelbaar! Ze hebben wat heen en weer gemaild en de organisator vond het goed een gesprek te hebben die nacht.

De leider van onze groep had eerder die week een bijbelgedeelte op zijn hart gekregen en die moest hij aan de organisator laten lezen. Jacobus 3 met name vers 11 en 12 waar staat dat 1 fontein niet én zout én zoet water kan geven. Het was apart om op zo’n manier naar de party te gaan. Voor mijzelf en misschien ook voor anderen een enorme bemoediging: God was aan het werk! Dit was niet toevallig, een superkans!

Om 24.00 uur waren we er. God gaf me echt enorm veel kracht, vooral na nog even gezongen en gebeden te hebben in de bus. Het was geweldig om mensen te mogen vertellen van Jezus, dat het leven meer is dan alleen feesten. Sommigen wilden niet praten en namen alleen een kaartje mee. Met anderen echt supergoeie gesprekken gehad. De mensen waren wel leuk, niet zo bot. Sommigen konden zelf met humor vertellen dat ze geen trek in God en onze praatjes hadden. Oké, dan niet. Volgende ;)

Met enige spanning wachtten we de komst van de organisator af maar die kwam helaas niet opdagen. We konden niets! We konden niet naar binnen en wat dan nog, we wisten niet eens wie het was. Veel bidden dus en overgeven dat HIJ het allemaal zou leiden. En hoe! Een van de meisjes die met ons mee waren kreeg na haar gebed van de Here te weten dat ze iemand tegen zou komen die haar nodig had. Ze was stomverbaasd want ze had nog nooit ervaren dat God haar zoiets duidelijks liet weten. Nog geen vijf minuten later komt ze een jongen tegen. Ja, hij geloofde in God. In welke God dan? Nou, in Jezus Christus! Nou dat meisje wist niet hoe ze het had, dat was geweldig zoiets te horen. Maar die jongen ging wél naar binnen. Geen tijd voor een gesprek want zijn vriend wachtte binnen. Hij zou nog wel terugkomen.

Ondertussen gaat dat meisje alles in de bus vertellen tegen ons en gaat verder samen met de leider van onze werkgroep, die dus contact had gehad met de organisator. Een tijd later komt die jongen naar buiten met zijn vriend. Dus zij met z’n vieren in gesprek. Blijkt die vriend ook te geloven. Maar zijn neef organiseerde dit dus wilde hij wel even gaan kijken. Neef? Watte? Is jouw neef de organisator? Echt, hoe bijzonder dat God alles leidt, onvoorstelbaar.

Uiteindelijk heeft die jongen zijn neef (DE organisator) gebeld en die kwam naar buiten. Echt zo mooi! Wij konden niets meer doen, gaven het over en God zorgt dat het allemaal op z’n pootjes terecht komt. De organisator is meegegaan de bus in. Geen vijandschap ofzo, ook al bijzonder. Denk even in hè, als je zelf de organisator bent van zulke feesten waar satan de vrije hand heeft! Maar het was zo bijzonder. We hebben een heel goed gesprek gehad. Hij gaf aan dat hij echt wel wílde stoppen met die feesten, maar er niet uit kon komen. Hij zat gewoon helemaal vast in het web van satan. Ook financieel gezien kon hij niet stoppen, hij wist geen uitweg. Maar hij geloofde dat de Here hem wel kon helpen. Hij vond het goed dat we met hem baden. Toen die jongen die dat deed klaar was vroeg de organisator of hij zelf ook nog mocht bidden! Natuurlijk. En toen vroeg hij of God hem hier uit wilde helpen. Dat het hem zelf niet lukte, hij kon het niet en geloofde dat Jezus sterker was en hem kon en wilde helpen. Hij vroeg zelfs of God hem wilde gebruiken om zijn talenten en mogelijkheden te gebruiken tot eer van God! Hoe machtig mooi was dat!! Wat een overwinning. God zal het doen, daar ben ik van overtuigd!

Na dit gebeuren was ik weer helemaal vol want ongemerkt liep ik toch een beetje leeg door de gesprekken enzo. Anderen liepen ook helemaal te stralen, God was zo aanwezig! Anderen hadden ook hele goeie gesprekken, ik zag veel jongeren in de bus, ook drie jongens die graag wilden zingen, was echt mooi hoe alles liep. Je ziet zo de honger naar vervulling van de leegte die ieder mens in zijn/haar hart heeft. En niemand kan die vullen dan Jezus alleen.

Aan het einde van ons deel van de actie kwam de volgende werkgroep ons aflossen. We hebben overgedragen en verteld van de organisator. We stonden in een hele grote kring, een man of 40. Er stond een meisje bij die even naar buiten was gekomen en bij ons terecht was gekomen. Terwijl het verhaal werd verteld leek ze er niet veel van te snappen. Helemaal toen er het verlangen uit werd gesproken dat die man zijn talenten zou gebruiken om feesten tot eer van God te organiseren. Het meisje zei verbaasd: “Hoezo? Is dat dan niet goed? Is dat niet positief dan?” ‘Nee’ “Waarom niet, er zijn toch heel veel mensen die hun plezier eruit halen! Als iets niet positief is, is het niet gelijk negatief! Dit is neutraal!” Wat een grote leugen die veel mensen geloven! Er ís geen neutraal terrein!!! Dat bestaat niet!

Na de overdracht snel naar huis. In Giessen verder in mijn ‘eigen’ auto, nog even iemand thuisgebracht en om zes uur ‘s ochtends was ik thuis. De volgende dag werd ik om kwart voor twee wakker door mijn wekker, even gegeten en naar de kerk gegaan om half drie. Ik zat daar en voelde me nog steeds zo vol, het was heerlijk in een kerk te zitten.

Dit wilde ik even kwijt. Om te delen, maar ook ter bemoediging voor degenen die weten een kind van God te zijn. En om degenen die weten dat nog niet te zijn te laten weten dat er geen neutraal terrein is. En bij wie je hoort als je niet bij Hem hoort, de Almachtige die jou rust wil en kan geven en veel meer…”